Akademia Dobrego Zachowania

1. Wstęp do zajęć „Akademia Dobrego Zachowania” Podczas zajęć z edukacji włączającej pt. „Akademia Dobrego Zachowania” dzieci będą poznawać świat emocji. Na zajęciach będziemy bazować na książkach „Hotel Uczuć” , „Uczuciometr Inspektora Krokodyla” oraz grze „Feluś i Gucio poznają emocje”. Publikacje te pomogą dzieciom lepiej zrozumieć emocje, rozpoznawać je u siebie i innych oraz uczyć się właściwych sposobów reagowania w różnych sytuacjach. Poprzez rozmowy, zabawy i eksperymenty dzieci będą zdobywać wiedzę i praktyczne umiejętności potrzebne do budowania dobrych relacji oraz poznają sposoby właściwego reagowania w różnych okolicznościach. Na pierwszych zajęciach rozmawialiśmy o radości jako jednej z podstawowych emocji. Zastanawialiśmy się, czym jest radość i w jakich sytuacjach ją odczuwamy. Dzieci opowiadały o chwilach, które sprawiają im przyjemność – o spotkaniach z bliskimi, zabawie z przyjaciółmi, sukcesach, otrzymanych miłych słowach czy czasie spędzonym na ulubionych aktywnościach. Uświadomiliśmy sobie, że radość pomaga nam budować dobre relacje, dodaje energii i motywuje do działania.

Podczas zajęć dzieci wykonały pracę plastyczną – projektowały „pokój dla radości”. Zastanawiały się, jakie kolory, przedmioty i miejsca kojarzą się z tą emocją. W projektach pojawiały się jasne barwy, miękkie poduszki, ulubione zabawki, książki, rośliny, a także przestrzeń do zabawy i odpoczynku. Ćwiczenie to pomogło lepiej wyobrazić sobie, co sprawia, że czujemy się szczęśliwi i bezpieczni.

2. Tworzenie okładki do książki „Świat emocji” Dzieci rozpoczynają pracę nad własną książką pt. „Świat emocji”. Pierwszym krokiem będzie zaprojektowanie i wykonanie okładki. Dzieci zastanowią się, z czym kojarzą im się emocje, jakie kolory i symbole najlepiej je przedstawiają. Każda okładka będzie wyjątkowa i odzwierciedli indywidualne pomysły oraz wrażliwość autora. Do swojej książki dzieci będą mogły wracać w dowolnym momencie, aby przypomnieć sobie zdobytą wiedzę i strategie radzenia sobie z uczuciami.

3. „Słowa mają moc” – eksperyment z pianką do golenia. Podczas zajęć przeprowadziliśmy eksperyment „Słowa mają moc”. Dzieci wycisnęły piankę do golenia na talerzyk, obserwując, jak łatwo ją wydobyć z opakowania – tak samo łatwo jak wypowiedzieć słowa. Następnie próbowały włożyć piankę z powrotem do środka. Szybko przekonały się, że jest to bardzo trudne lub wręcz niemożliwe. W ten sposób widać, że słowa – zwłaszcza te przykre – również trudno cofnąć, a ich skutki mogą pozostać na długo. Ćwiczenie byłoe punktem wyjścia do rozmowy o odpowiedzialności za to, co mówimy.

4. „Mam w sobie smutek i dobrze mi z tym”  Na dzisiejszych zajęciach rozmawialiśmy o smutku jako jednej z podstawowych emocji. Wysłuchaliśmy piosenki „Smutek” Małgorzaty Kosik, która wprowadziła nas w refleksyjny nastrój i pomogła lepiej zrozumieć to uczucie. Zastanawialiśmy się, co sprawia, że jesteśmy smutni – mogą to być trudne sytuacje, rozstania, niepowodzenia, poczucie samotności czy brak zrozumienia. Uświadomiliśmy sobie, że każda emocja, także smutek, jest ważna i potrzebna, ponieważ informuje nas o naszych potrzebach i pomaga lepiej zrozumieć siebie. Rozmawialiśmy również o sposobach radzenia sobie ze smutkiem, takich jak rozmowa z bliską osobą, słuchanie muzyki, aktywność fizyczna, rysowanie, pisanie o swoich uczuciach czy po prostu danie sobie czasu na przeżycie tej emocji.

4. „Strach ma wielkie oczy” – eksperyment z papierową latarką W ramach zajęć dzieci wzieły udział w eksperymencie „Strach ma wielkie oczy”. Przy użyciu papierowej latarki „oświetlaliśmy” różne przedmioty znajdujące się w zaciemnionym miejscu. Początkowo mogły wydawać się one tajemnicze lub straszne, jednak po skierowaniu na nie światła okazało się, że nie kryje się w nich nic groźnego. Ćwiczenie pomogło dzieciom zrozumieć, że strach często wynika z niewiedzy i wyobraźni, a rozmowa i poznanie sytuacji bliżej mogą sprawić, że obawy staną się mniejsze.

---

„Potworki Emocji” - podczas zajęć dzieci wykonywały „potworki” z różnych materiałów plastycznych. Wykorzystały między innymi kolorowy papier, filc, guziki oraz elementy dekoracyjne. Każdy potworek przedstawiał wybraną emocję – radość, smutek, złość, strach czy zaskoczenie. Dzieci samodzielnie decydowały o kolorach, kształtach i dodatkach, zastanawiając się, w jaki sposób można pokazać uczucia poprzez wygląd postaci. Po zakończeniu pracy odbyła się rozmowa na temat wykonanych potworków. Dzieci opowiadały, jakie emocje przedstawiają ich prace oraz po czym można je rozpoznać. Zastanawialiśmy się również, w jakich sytuacjach odczuwamy poszczególne emocje i jak możemy sobie z nimi radzić. Ćwiczenie pomogło dzieciom lepiej zrozumieć własne uczucia, rozwijało wyobraźnię oraz uczyło otwartego mówienia o emocjach.

Podczas zajęć dzieci wzięły udział w eksperymencie „Kamień i plastelina”. Każde dziecko mogło dotknąć kamienia i plasteliny oraz sprawdzić ich właściwości. Szybko zauważyliśmy, że kamień jest twardy i bardzo trudno zmienić jego kształt. Plastelina natomiast jest miękka i plastyczna – można ją ugniatać, formować i tworzyć z niej różne kształty. Eksperyment stał się punktem wyjścia do rozmowy o sytuacjach, na które mamy wpływ, oraz o tych, których nie możemy zmienić. Dzieci zastanawiały się, że podobnie jak kamienia nie da się łatwo uformować, tak niektórych wydarzeń czy zachowań innych osób nie jesteśmy w stanie kontrolować. Możemy jednak zmieniać swoje reakcje, sposób myślenia i działania – tak jak łatwo zmienia się kształt plasteliny. Rozmawialiśmy o tym, jak ważne jest skupianie się na rzeczach, na które mamy wpływ, ponieważ pomaga nam to lepiej radzić sobie z trudnymi emocjami i codziennymi sytuacjami.

„Ścieżki emocji” – zajęcia ruchowe i sensoryczne

Podczas zajęć dzieci brały udział w aktywnościach ruchowych związanych z rozpoznawaniem emocji. Jednym z ćwiczeń było przechodzenie po „ścieżkach emocji”. Każda ścieżka symbolizowała inną emocję – radość, smutek, złość, strach czy spokój. Dzieci poruszały się po wyznaczonych trasach, wykonując różne zadania ruchowe i obserwując, jakie uczucia towarzyszą im podczas aktywności. W trakcie ćwiczeń rozmawialiśmy o tym, jak można rozpoznawać emocje u siebie i innych osób. Dzieci zastanawiały się, po czym poznajemy, że ktoś jest smutny, szczęśliwy lub przestraszony oraz jak nasze ciało reaguje na różne uczucia. Wspólnie szukaliśmy także sposobów radzenia sobie z trudnymi emocjami i podkreślaliśmy, że każda emocja jest ważna i potrzebna. Zajęcia połączyły ruch, zabawę i naukę o emocjach. Ćwiczenia pomagały rozwijać koordynację ruchową, wyobraźnię oraz umiejętność nazywania i wyrażania swoich uczuć.

„Escape room emocji” – wspólne rozwiązywanie zadań

Podczas zajęć dzieci wzięły udział w „Escape roomie emocji i uczuć”. Zadaniem uczestników było wspólne rozwiązywanie zagadek i wykonywanie różnych zadań związanych z emocjami, aby zdobyć kod dostępu do finałowego etapu zabawy. Dzieci rozpoznawały emocje przedstawione na ilustracjach, dopasowywały sytuacje do odpowiednich uczuć oraz odpowiadały na pytania dotyczące sposobów radzenia sobie z emocjami. W trakcie zajęć szczególną uwagę zwracaliśmy na współpracę i komunikację w grupie. Dzieci uczyły się wspólnie podejmować decyzje, słuchać swoich pomysłów oraz pomagać sobie nawzajem podczas wykonywania zadań. Zabawa pokazała, jak ważna jest współpraca, cierpliwość i wzajemny szacunek w osiąganiu wspólnego celu. Escape room dostarczył dzieciom dużo radości i zaangażowania, a jednocześnie pomógł rozwijać umiejętność rozpoznawania emocji, logicznego myślenia oraz budowania pozytywnych relacji z rówieśnikami.

„Pęknięty wazon” – rozmowa o złości

Podczas zajęć rozmawialiśmy o złości jako jednej z emocji, którą odczuwa każdy człowiek. Zastanawialiśmy się, w jakich sytuacjach pojawia się złość oraz jak nasze ciało i zachowanie zmieniają się pod wpływem tej emocji. Dzieci opowiadały o sytuacjach, które wywołują u nich zdenerwowanie, takich jak kłótnie, brak porozumienia, przegrana czy niesprawiedliwe zachowanie. Następnie dzieci wykonywały pracę plastyczną „Pęknięty wazon”. Na papierowych kawałkach przypominających fragmenty rozbitego wazonu rysowały rzeczy, które powodują złość. Ćwiczenie pomogło dzieciom nazwać swoje emocje oraz uświadomić sobie, że złość jest naturalnym uczuciem, jednak ważne jest, aby wyrażać ją w bezpieczny i odpowiedni sposób.

„Osoba empatyczna” – rozmowa o empatii
Podczas zajęć rozmawialiśmy o empatii i o tym, co oznacza być osobą empatyczną. Dzieci zastanawiały się, jak można rozpoznać uczucia innych osób oraz w jaki sposób okazywać troskę, wsparcie i zrozumienie. Wspólnie doszliśmy do wniosku, że empatia pomaga budować dobre relacje, lepiej rozumieć innych i sprawia, że czujemy się ważni oraz akceptowani. W trakcie zajęć dzieci wykonywały zadania polegające na zaznaczaniu zachowań charakterystycznych dla osoby empatycznej. Rozpoznawały sytuacje, w których ktoś pomaga, pociesza, słucha drugiej osoby lub zwraca uwagę na jej emocje. Rozmawialiśmy także o zachowaniach, które mogą sprawiać przykrość i pokazywać brak zrozumienia dla uczuć innych. Ćwiczenia i rozmowy pomogły dzieciom lepiej zrozumieć, czym jest empatia oraz jak ważne jest okazywanie życzliwości, szacunku i wsparcia wobec innych osób.

„Jestem naprawdę dobry w…” – rozmowa o pewności siebie

Podczas zajęć rozmawialiśmy o pewności siebie oraz o tym, jak ważne jest dostrzeganie swoich mocnych stron i umiejętności. Dzieci zastanawiały się, co potrafią robić dobrze, z czego są dumne oraz jakie aktywności sprawiają im radość. Wspólnie podkreślaliśmy, że każdy człowiek ma swoje talenty i wyjątkowe cechy, które warto rozwijać. Następnie dzieci wykonały własne medale z napisem „Jestem naprawdę dobry w…”. Na medalach rysowały i przedstawiały swoje zainteresowania, sukcesy oraz czynności, które sprawiają im satysfakcję, takie jak sport, rysowanie, pomaganie innym, śpiewanie czy budowanie z klocków. Podczas rozmowy zwracaliśmy uwagę na to, że pewność siebie pomaga próbować nowych rzeczy, radzić sobie z trudnościami i wierzyć we własne możliwości. Zajęcia pomogły dzieciom budować pozytywny obraz siebie oraz uczyły doceniania własnych osiągnięć i mocnych stron.

 

„Sposoby radzenia sobie ze złością”
Podczas zajęć rozmawialiśmy o złości oraz o tym, jak można radzić sobie z tą emocją w bezpieczny i właściwy sposób. Dzieci zastanawiały się, co pomaga im uspokoić się w trudnych sytuacjach oraz jakie zachowania mogą pomóc rozładować napięcie bez krzywdzenia siebie i innych. W trakcie zajęć poznaliśmy różne sposoby radzenia sobie ze złością. Dzieci mogły między innymi gnieść kartki papieru, bazgrać po kartce, wykonywać ćwiczenia oddechowe oraz korzystać z krótkich aktywności ruchowych pomagających rozładować emocje. Rozmawialiśmy również o znaczeniu rozmowy z bliską osobą, liczenia do dziesięciu czy chwili odpoczynku i wyciszenia. Ćwiczenia pomogły dzieciom zrozumieć, że złość jest naturalną emocją, jednak ważne jest, aby wyrażać ją w sposób bezpieczny i akceptowany społecznie. Zajęcia rozwijały umiejętność rozpoznawania własnych emocji oraz poszukiwania skutecznych sposobów radzenia sobie w trudnych sytuacjach.

„Pizza emocji” – jakie emocje towarzyszyły nam dziś?
Podczas zajęć dzieci wykonywały „pizzę emocji”. Każdy kawałek pizzy symbolizował inną emocję, którą dzieci odczuwały w ciągu dzisiejszego dnia. Pojawiały się między innymi radość, smutek, złość, strach, spokój czy zaskoczenie. Dzieci kolorowały i ozdabiały poszczególne kawałki, a następnie opowiadały o sytuacjach, w których towarzyszyły im dane uczucia. W trakcie rozmowy zwracaliśmy uwagę na to, że każdego dnia przeżywamy wiele różnych emocji i wszystkie są ważną częścią naszego życia. Tak jak pizza składa się z różnych kawałków tworzących całość, tak nasze emocje wspólnie tworzą obraz tego, co czujemy i czego doświadczamy. Ćwiczenie pomogło dzieciom lepiej rozpoznawać i nazywać swoje emocje oraz uświadomiło im, że odczuwanie różnych uczuć jest naturalne i potrzebne. Zajęcia rozwijały także umiejętność rozmowy o emocjach oraz uważność na własne samopoczucie.

Podczas zajęć dzieci wysłuchały książki - Przestańcie się kłócić ! Opowieść stała się punktem wyjścia do rozmowy o kłótniach, emocjach oraz sposobach rozwiązywania konfliktów. Dzieci zastanawiały się, dlaczego dochodzi do nieporozumień oraz jak ważne są rozmowa, słuchanie innych i spokojne wyrażanie swoich uczuć. Książka pokazuje, że każdy człowiek ma swoje potrzeby i emocje, a wzajemne zrozumienie pomaga dojść do porozumienia. Po rozmowie dzieci wykonały prace plastyczne inspirowane książką. Rysowały bohaterów opowiadania, sytuacje związane z emocjami oraz sposoby pokojowego rozwiązywania konfliktów. Ćwiczenie pomogło dzieciom lepiej zrozumieć znaczenie empatii, współpracy i spokojnej komunikacji oraz rozwijało umiejętność wyrażania emocji poprzez twórczość plastyczną.

Podczas zajęć dzieci wzięły udział w ćwiczeniu „Worek konfliktów”. W trakcie eksperymentu plastikowy woreczek wypełniony wodą był przekłuwany wykałaczkami. Każda wykałaczka symbolizowała inną sytuację konfliktową, która może pojawić się w codziennym życiu, np. nieporozumienie z kolegą, niemiłe słowa czy sprzeczkę podczas zabawy. Dzieci z dużym zainteresowaniem obserwowały, co dzieje się z woreczkiem podczas spokojnego i gwałtownego wkładania wykałaczek.

Ćwiczenie stało się punktem wyjścia do rozmowy o tym, jak reagujemy w trudnych sytuacjach i jakie skutki mogą mieć nasze emocje oraz zachowania. Zastanawialiśmy się, co mogłoby doprowadzić do „pęknięcia worka”, czyli nasilenia konfliktu, oraz co pomaga zachować spokój i dojść do porozumienia. Dzieci wspólnie szukały sposobów rozwiązywania sporów poprzez rozmowę, wyrażanie swoich uczuć i spokojne komunikowanie potrzeb.

Podczas zajęć odgrywaliśmy także krótkie scenki związane z konfliktami. Dzieci ćwiczyły używanie spokojnych komunikatów, takich jak: „Nie podoba mi się to”, „Jest mi przykro” czy „Proszę, oddaj mi zabawkę”. Rozmawialiśmy również o tym, że konflikty są naturalną częścią życia, jednak to sposób reagowania decyduje o tym, czy uda się je spokojnie rozwiązać.

Zajęcia rozwijały umiejętność współpracy, komunikacji i regulacji emocji oraz pomagały dzieciom lepiej rozumieć, jak ważny jest spokój, empatia i szacunek wobec innych osób.